Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej wywodzi się z przebudzenia duchowego, które miało miejsce na początku XX wieku. Pojawiło się ono w wielu zakątkach świata. Od tego momentu, każdy wierzący, zgodnie z obietnicą (Ewangelia Mateusza 3:11) otrzymał od Boga chrzest w Duchu Świętym. Przeżyciu temu towarzyszyły nadprzyrodzone znaki: głównie modlitwa w nieznanych językach i prorokowanie (Dzieje Apostolskie 2:4-12, 10:45-46; 19:6). Początkowo działalność powstających pod jego wpływem wspólnot miała charakter spontaniczny, jednak już w 1929 roku większość polskich Kościołów zrzeszyła się pod nazwą Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Po II wojnie światowej prześladowania i represje ze strony ówczesnych władz komunistycznych dotknęły Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej, podobnie jak i inne wyznania chrześcijańskie. Nie przeszkodziło to w dalszym rozprzestrzenianiu się poselstwa ewangelii. Obecnie Kościoły Chrześcijan Wiary Ewangelicznej mogą prowadzić swoją działalność przy pełnej akceptacji obowiązującego prawa, w jedności z innymi wyznaniami chrześcijańskimi o charakterze ewangelicznym.